Hahaha çok heyecanlıyım şu an. Hem bir yazıma ilk defa hahah yazarak başladım, hem de temizinden 4 seneden fazla vakit geçmiş. Geri geleceğim demişim, bariz fake atmışım, pardon.
Hadi şimdi her zamanki gibi dökülelim bakalım.
Aradan geçen bunca zaman içinde yaşlandım evet, büyüdüm mü, ona da evet. Sanırım ilk defa memnunum artık kendimden. En iyi versiyonumla buradayım. Ne kadar karanlık yollardan yürüdüysem de aydınlığa çıkmak için, yolu uzattıysam da, neticede şu an iyiyim. Kısa bir göz attım son bir kaç post'uma, güldüm. Üzülme falan yok bu sefer, güldüm. Çünkü ne kadar da ipe sapa gelmez, tam kelimesi şu: tırt şeylere kişilere üzülmüşüm ben dedim. Böyle böyle büyüyor demek ki insan. Önce dingiller, sonra dangozlar, sonra benciller, en son salaklarla uğraşıp nihayetinde yokum ben arkadaş alın topunuzu başka yere gidin oynayın demeyi başarmış olmak güzel.
Eski kendine öneriler geyiğine girmeyeceğim ama, ilk aklıma gelen 5 para etmeyene 10 paraymış gibi bakma, mal mısın? demek olur herhalde. İnsan herhalde daha gençken, kendine özgüven sorunu yaşıyorsa, ki benim durum buymuş şimdi idrak ediyorum, başka insanları gözünde büyütüyor. Kendine hak ettiğin değeri verdiğin an tüm bilmece çözülmeye başlıyor. Çevren ne kadar süzgeçten geçmiş olursa olsun, steril sanarsan san, bozuk birileri muhakkak karşına çıkıyor, net. Erken teşhis hayat kurtarır, doğru laf ne diyeyim. Ben çok erken yapamadım diye düşünüyordum, sonra bir daha çevreme baktım hala çırpınanları görünce, yok yok ucuz yırttım dedim. Hayatındaki insanlar için de dönem dönem bahar temizliği yapman lazımmış, arada birilerini göndereceksin ki, yerine daha iyisinin gelme olasılığı artsın. Sen tut bütün manyak, sorunlu arkadaşlarını yakınında, sonra neden benim hayatım böyle, neden mutsuzum... neden acaba?!!
Hayatımdan çıkarttığım, kendi bir şekilde çıkan tüm gereksizlere teşekkürü borç bilirim. Lütfen bir daha gelmeyin :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder