İlginçtir ki, bazısı özür dilemeyi geri adım gibi görür. Yaptıklarının yanlış olduğunu bilse bile özür dilemek yerine, hiçbir şey olmamış gibi davranıp devam etmek ister. "Kusura bakma" der ama özür dilemez. Özür dilerse incileri dökülür, o konudaki haksızlığını -bilse de- kabul etmek zor gelir. Sanar ki özür dilediğinde ilişkide ki ipleri kaybedecek. Çünkü yine sanar ki ilişkide ipler var, güç savaşı var. Kaybetmeyi yediremez ve özür dilemez.
Yine ilginçtir ki, bazıları da sakız gibi ağzından düşürmez bu sözü. Herşey için özür diler, diler de değiştirmez yaptıklarını. Çünkü aslında yanlış yaptığını düşünmez, konu uzamasın diye özür dileyimeyi makas niyetine kullanır. Öyle ya, özür dilemiştir işte daha ne yapsın ki. Uzatamazsın karşısında konuyu. Bilirsin içeriği boş olan bu özrü, hissedersin. Uzatırsan haklıyken haksız duruma düşersin.
Hangisi daha kötü bilemedim. Özür dileyecek duruma düşer insan zaman zaman, bundan kaçış yok. Ama özür dilenen ya da dilenmesi gereken tarafken belki de doğru düşünemiyor insan. Özür dilemeyenlerden biri varsa karşında, affedemezsin. Özür bile dilememiş ki! Nasıl affedesin? Yaptığının yanlış olduğunu düşünmüyorsa devamı da geleceğini bilirsin, özür dilesin istersin, yapmaz. Sen de affetmezsin. Çekirdek kabuğu doldurmayan bir konuda bile olsa, bu davranışını genellersin. Kişiliğinden bir ipucu olarak alır notu verirsin. Sürekli özür dileyip de aynı şekilde davranmaya devam eden biri varsa birkaç kere kendini kandırırsın. Özür diledi, ne yaptığını fark etti, düzelecek dersin. Düzelmez. Sonra özür dilese de önemi kalmaz. İçi boş kelimeler duyarsın sadece. Ya yol verirsin ya da çeker gidersin. Her durumda çözüm bulamamış olursun yani.
Tekrar ediyorum:) Hangisi daha kötü bilemedim.